hy    |   fr

Նաւաբեկութիւն (ութեան)

s.

shipwreck, wreck;
stranding.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif նաւաբեկութիւն նաւաբեկութիւնք
accusatif նաւաբեկութիւն նաւաբեկութիւնս
génitif նաւաբեկութեան նաւաբեկութեանց
locatif նաւաբեկութեան նաւաբեկութիւնս
datif նաւաբեկութեան նաւաբեկութեանց
ablatif նաւաբեկութենէ նաւաբեկութեանց
instrumental նաւաբեկութեամբ նաւաբեկութեամբք